Belevingsgerichte ondersteuning en zorg    

Soms is “gewoon” contact niet goed mogelijk, maar is er wel behoefte aan zichtbare, voelbare communicatie. Dat geldt voor dementerende mensen, maar ook voor mensen met een  verstandelijke beperking( zowel kinderen als volwassenen).

Ik zie mijn werk als contactclown als een onderdeel van belevingsgerichte zorg. Zorg die vooral plaatsvindt in een verpleeghuis, een afdeling voor psychogeriatrische ouderen. Al is het ook goed mogelijk om thuis te komen.

Deze zorg kan bedoeld zijn voor de dementerende oudere, maar echter ook voor verstandelijk gehandicapten, zowel voor volwassenen als kinderen.

Het kan een goede aanvulling zijn op de bestaande zorg, vooral als de ander moeilijk verbaal uiting kan geven aan gedachten, gevoelens , frustraties en de benadering meer non-verbale impulsen verlangt.

Eigenlijk komt mijn werk nog het best tot z’n recht als het zich beweegt tussen snoezelen en validation als benaderingswijze. Deze benaderingswijze wordt in veel zorginstellingen al gebruikt door de zorgteams, en bewerkstelligt een ontspannen sfeer en leefomgeving voor ouderen.

Validation  =  de beleving van de ander volgen en daarbij aansluiten. 

Ik accepteer de belevingswereld van de dementerende mens. Die belevingswereld wordt de werkelijkheid waarbinnen contact tot stand komt. Als contactclown ga ik mee in die werkelijkheid. Ik, als contactclown zeg onvoorwaardelijk “ja” tegen de ander en zijn belevingswereld.

Ik kan dan even “samen met de ander” verdrietig, onzeker of boos zijn, maar ook samen een herinnering delen of zomaar een glimlach toveren, een zachte streling van een hand, een wang. Of gewoon even bij de ander zitten, er alleen maar zijn.Vaak wordt dat wel opgemerkt door de ander. Dan is er een blijk van herkenning, omdat de clown geen mens is, maar een wezen dat ons gevoel aanraakt. 

Ik werk subtiel en zonder vaste vooropgezette plannen. Voor mij geen acts, geen drukdoenerij, maar ik probeer zoveel mogelijk gericht te zijn op de ander. En op datgene, wat de ander aanreikt.

Veel dementerende ouderen hebben tijd nodig om informatie binnen te laten komen, willen niet overspoeld worden met grappen en muziek.

Ik maak wel gebruik van muziekdoosjes, als daar het moment voor is. Ook van handpoppen van zachte materialen maak ik gebruik, maar steeds zoek ik afstemming met de ander. Mijn clown Puk zal niet veel praten, het meeste gebeurt vanuit de mimiek, de gelaatsuitdrukking en respectvolle aanraking. De ander gaat voorop en de contactclown volgt.

Als aanvulling op belevingsgerichte zorg aan deze doelgroepen voorziet de contactclown in deze behoefte.

De contactclown stemt af op de persoon met wie het contact wordt aangegaan.

Het spel is ondergeschikt aan het moment van contact.

De benadering is altijd subtiel en respectvol.